Przebieg procesu i urządzenia do produkcji nawozów o powolnym uwalnianiu azotu, fosforu, potasu i mocznika z użyciem bentonitu jako nośnika

Sprzęt do produkcji nawozów bentonitowych o powolnym uwalnianiu składa się głównie z następujących części:
1. Kruszarka: służy do kruszenia bentonitu, azotu, fosforu, potasu, mocznika i innych surowców na proszek w celu ułatwienia późniejszego przetwarzania.
2. Mikser: służy do równomiernego wymieszania pokruszonego bentonitu z pozostałymi składnikami.
3. Granulator: służy do przetwarzania zmielonych materiałów na granulki przeznaczone do dalszego pakowania i użytkowania.
4. Sprzęt suszący: stosowany w celu suszenia wytworzonych cząstek, usuwania wilgoci i poprawy ich stabilności.
5. Sprzęt chłodzący: stosowany do chłodzenia wysuszonych cząstek, aby zapobiec ich zmianom podczas pakowania i użytkowania.
6. Sprzęt pakujący: używany do pakowania schłodzonych cząstek w celu ochrony ich jakości i bezpiecznego użytkowania.
Urządzenia te można łączyć i dostosowywać do przebiegu procesu, a konkretny przebieg procesu i konfigurację urządzeń można określić na podstawie rzeczywistych potrzeb produkcyjnych.

Materiał: „Zalety bentonitu jako nośnika nawozu”
Aby poprawić efektywne wykorzystanie nawozów, na rynku dostępnych jest wiele nawozów o spowolnionym uwalnianiu, wykorzystujących bentonit jako nośnik. Te nawozy o spowolnionym uwalnianiu bardzo dobrze sprawdzają się w opóźnianiu procesu uwalniania nawozu. Weźmy na przykład bentonitowy nawóz o spowolnionym uwalnianiu azotu i fosforu. Nawóz bentonitowy o spowolnionym uwalnianiu azotu i fosforu został przygotowany poprzez zmieszanie bentonitu, fosforanu monoamonowego (MAP), żywicy mocznikowo-formaldehydowej i węglanu magnezu. Zbadano wpływ rodzaju bentonitu, stosunku gleby do nawozu, żywicy mocznikowo-formaldehydowej i dawki soli magnezowej na całkowitą zawartość azotu i P2O5 w nawozie o spowolnionym uwalnianiu. Przeanalizowano prawo wpływu skumulowanej szybkości rozpuszczania i przeprowadzono eksperyment w doniczkach z czerwonymi pomidorami. Wyniki badań pokazują, że efekt spowolnionego uwalniania bentonitu sodowego jest lepszy niż bentonitu wapniowego. Kumulacyjna szybkość uwalniania azotu z nawozu o przedłużonym uwalnianiu maleje wraz ze wzrostem stosunku nawozu do gleby lub dawki żywicy mocznikowo-formaldehydowej, a optymalne warunki procesu dla uzyskania efektu przedłużonego uwalniania to: nośnikiem jest bentonit sodowy, stosunek gleby do nawozu wynosi 8:2, dawka węglanu magnezu wynosi 9%, a dawka żywicy mocznikowo-formaldehydowej wynosi 20%. Ponadto, stosowanie nawozu o przedłużonym uwalnianiu na bazie bentonitu ma oczywiste zalety w porównaniu ze stosowaniem fosforanu monoamonowego (MAP) pod względem wysokości roślin i liczby liści. Plon czerwonych pomidorów wzrasta o 33,9%, a wartość wahań plonu jest mniejsza.